ég man ekkert... hvert ég var að fara, með hverjum ég var, eða hvern ég var að tala við......

en ég man allavegana að ég sat í bíl á leiðinni í reykjavík og var að tala í símann. ég var að segja eitthvað voðalega merkilegt, en skyndilega sá ég að við vorum að keyra framhjá lögerglunni. Fór sko alveg í keng og sagði bara "bíddu aðeins, bíddu" og reyndi að beygja mig svo ég gæti haldið áfram að tala,

sem virkaði ekki alveg nógu vel svo ég bara geymdi símann á lærunum og flautaði útí loftið á meðan við keyrðum framhjá lögreglunni. 

mér fannst þetta soldið skrítið en fattaði ekki alveg hvað það var sem var svona furðulegt

then it hitted me...

ég var ekkert að keyra!  sat bara í framsætinu og þá má víst alveg tala í símann...... glææsilegt ljóskumóment sem ég átti þarna!!

---------

Annað skipti var ég að keyra heim, eða semsagt FLYTJA heim til hafnarfjarðar frá akureyri eftir langan vetur.. Það var þvílíkt gott veður og ég bara fílaði mig helvíti vel með sólgleraugun á nefinu og keyra  með svo ÓGEÐSLEGA troðinn bílinn, og söng Spice Up your Life alveg á fullri raust

dreif mig alveg swakalega, og var nú ekkert voðalega lengi á leiðinni, nema hvað ég beygði óvart inn hvalfjörðinn og sá það ekki fyrr en eftir að hafa keyrt í tuttugu mínútur inn fjörðinn........ haha róleg ég sem var búin að fara þessa leið svona 14 milljón sinnum yfir veturinn og allt í einu ákveða að beygja þarna inn... allavegana, ég áttaði mig nokkuð tímanlega að sjórinn var vitlausum megin við bílinn og sneri við, nennti sko ekki að taka þennan klukkutíma aukarúnt takk fyrir, hló samt alveg að þessu og hélt bara áfram að syngja með spice girls......... síðan þegar ég keyrði inn í hvalfjarðargöngin þá varð ég eiginlega bara pínu myrkfælin. Ljósin í loftinu voru stillt svo miklu daufara en venjulega, að það var bara verulega dimmt. meira að segja venjulegu ljósin á bílnum virkuðu ekki nógu vel svo ég hefði pottþétt sett á háu ljósin ef það hefði ekki verið bíll fyrir framan. Mér leið eiginlega bara mjög illa, með innilokunarkennd í þessu myrkri, PLÚS það að fokkin ljósið á mælaborðinu var nú orðið bilað og sást ekkert á það!! gat nú verið, góður endir á annars sólríkri og ágætis ferð.......

jæja þegar ég leit í spegilinn til að tékka á lúkkinu eins og maður gerir reglulega á svona ögurstundu þá fékk ég algjört kast,

hláturskast

ein í bílnum áfram..... skemmtilegur rúntur þetta

..........ég var ennþá með sólgleraugun á mér!

Margrét kveður af nýju bloggi

hope you like it!

Hvað er klukkan þegar hún byrjar??



þessi speki dagsins er í boði Kalla litla frænda míns. Hann er á svo skemmtilegum aldri núna .. svona heimspekis aldri og það er bara snilld að heyra hvaða gáfulega setning skríður næst upp úr honum. Hann er sko nýorðinn sjö sem þýðir að hann byrjaði í sex ára bekk í haust og er sko aðaltöffarinn í bekknum að eigin sögn. "stelpurnar eru sko mest skotnar í mér og Jóa". Ferlega mikð vesen þegar hann mætir í skólann að þurfa að vera að flýja stelpukossa allan daginn. Ég var reyndar þessi gella í leikskólanum..... lét strákana aldrei í friði, kom út í frímínútur og fyrsta sem ég sagði við krakkana var "KYSSULEIKUUUUUUUUR" og svo elti ég strákana á röndum. Þeir hlupu eins og þeir ættu lífið að leysa. Skrítið.

En svo við hættum að tala um sjálfa mig og snúum okkur aftur að honum Kalla þá tók hann líka upp á því fyrir nokkrum mánuðum að pæla alveg oofboðslega mikið í dauðanum. Afi hans dó rétt áður en hann fæddist og hann vill voðalega mikið vita hvað hann er að gera húna, hvar hann er og af hverju hann vaknaði ekki aftur. "Af hverju lífgaði amma hann ekki við?". Svo sagði hann við mömmu sína "sko ef þú deyrð á undan mér þá veit ég alveg hvað ég ætla að gera! Ég ætla að lífga þig við!". Anna sSigga sagði nú að það væri ekki alltaf hægt að gera svoleiðis, en hann er alveg staðráðinn. Hann ætlar sko að lífga mömmu sína við.



Hann var alveg rosalega mikið að spá í þessu, og að þeir sem eru gamlir deyja sko fyrst, og svo þeir sem eru yngri mundu svo lifa lengur. Pís of keik. "Mamma, sko fyrst deyr pabbi, og svo deyrð þú, og svo deyr María og svo svo dey ég.. síðast!" "og amma deyr á undan þér"

Um daginn fór hann í heimsókn til ömmu sinnar og þar var maður í heimsókn. Hann var svolítið illa að aldrinum kominn, orðinn vel hrukkóttur og skorinn í framan. Kalli var ekki búinn að vera lengi þarna inni þegar maðurinn heilsar honum,, kalli virðir hann fyrir sér í smá stund, og segir svo með ótrúlega glaðri og stoltri röddu

"Þú deyrð bráðum!"



svipuð saga er af honum Hannesi Einari krúttíbollu, sem er sonur Hjördísar systir. Hann er sko orðinn sex ára núna og var í matarboði um daginn þar sem var verið að bera fram kjúkling. Hann er líka svona hugsuður og var að spá í hvað kjúklingur væri. Þau útskýrðu að þetta væri hænan,, og þetta hérna er brjóst og þetta vængur og svo væri hann að borða leggina. Hann var ekki lengi að kommenta á það,,

"Já! og nú getur hænan ekki labbið!"


vinnan er upplífgandi sem aldrei fyrr.. er að fara í gegnum stóóóran bunka af skjölum og leita að látnu fólki..